Dees Priem

Ik ben Dees Priem en werkzaam als waarnemend uitvaartbegeleider voor Hemmes Uitvaartzorg.

In maart 2018 ben ik bij Hemmes Uitvaartzorg terecht gekomen om stage te lopen vanuit mijn opleiding als uitvaartbegeleider aan het Meander in Zwolle.
6 dagen waren vereist, het zijn er uiteindelijk 20 geworden. Het team van Hemmes Uitvaartzorg zorgde voor een warm welkom en dat voelde als een warm bad. Ik wilde het nooit meer verlaten.

Mijn kernwaarden als uitvaartbegeleider zijn in Twello gevormd, en samen met Ilse Hemmes hebben we samen de puntjes op de i gezet. En nog steeds.
Evaluatie en zelfreflectie zijn niet alleen voor mij, maar ook voor Ilse belangrijke onderdelen om goed het vak te kunnen uitvoeren. Dat is inmiddels ook de basis voor onze samenwerking en vriendschap.

Voor het vak houdt dat in, dat ik mezelf altijd als mens meeneem. Mijn voelsprieten zijn daarbij mijn belangrijkste tool. Waar ligt de behoefte van families en waarmee kan ik families daarbij tot ondersteuning zijn?

Ook ik heb enkele jaren geleden een van mijn dierbaren verloren.
Dat gevoel van onmacht en ontreddering was groot.
En daar komt dan natuurlijk dat intens diepe verdriet bovenop, dat je overvalt en je je adem beneemt.
Het gevoel dat je krijgt dat je het liefste onder de dekens wilt kruipen en om daar nooit meer onder vandaan te komen.
Daar wilde ik mij toen het liefste aan overgeven.

Doordat er zoveel geregeld moest worden was daar geen tijd voor. Dat dacht ik althans.
Totdat de uitvaartbegeleider binnenkwam en zich voorstelde.

Die natuurlijke rust die hij uitstraalde. De tijd die hij ons heeft gegeven om het verdriet toe te laten zonder daarbij de belangrijke zaken uit het oog te verliezen. Dié start….die rust. Dát maakte dat ik en mijn gezin aan onze rouwarbeid konden beginnen.

En bewust zeg ik rouwarbeid en geen rouwverwerking. Rouw blijft namelijk altijd een onderdeel van je leven, het reist je hele leven met je mee. En het is hard werken om dat proces toe te laten in je leven, en je leven zo vorm en kleur te geven dat je ook door kunt met leven.
Want in mijn ogen verwerk je verlies namelijk nooit.

Het proces is uiteraard bij iedereen anders, maar ik ben ervan overtuigd dat door een goede start te maken in dat proces, je al de goede stappen kunt zetten in de juiste richting.

En voor mij was dat dié uitvaartbegeleider.
Doordat hij ons ons de ruimte gaf om zelf keuzes te maken die voor ons goed voelden.
Hij voelde feilloos aan wat wij nodig hadden en speelde daar op in.

Die ervaring in die eerste, belangrijke dagen, en die eerste stapjes na mijn eigen verlies, zijn de aanleiding geweest dat ik voor dit vak heb gekozen.
Dát is wat ik families ook graag wil meegeven.

Tijd, ruimte en vooral persoonlijke aandacht. Tijd om de keuzes te maken die goed voelen en voldoende ruimte bieden om verdriet toe te laten.

Doordat ik mezelf als mens meebreng, worden er beslissingen genomen die bij je geliefde passen en waarbij iedereen zich gehoord voelt, zowel de volwassenen als de kinderen.
En niets is daarbij te gek.

En als dat dan zou betekenen dat het leven gevierd moet worden met een mooi glas wijn in bijvoorbeeld de eigen tuin….. dan doen we dat.